Blessuretijd in de taxi

Augustus 2011

Het was 2011, Barcelona als stad was nog 'hot' en ondanks dat er in Valencia al genoeg te zien en te doen was en dat de eerste toeristen de weg naar deze stad ook al wisten te vinden, was Valencia nog niet zoals nu. Wij gingen er een lang weekend naartoe en dat Valencia de eerste thuiswedstrijd van het seizoen speelde, tegen Racing Santander, was een mooie bonus.

Onderweg vanaf het vliegveld zagen we het in aanbouw zijnde, nieuwe stadion van Valencia (wat nu, 8 jaar later, nog niet af is). Gelukkig was deze wedstrijd gewoon in het oude en vertrouwde Mestalla stadion, met de enorm steile tribunes en het prachtige uitzicht over de stad.

We liepen vanuit het oude centrum naar het stadion toe en dronken een glaasje tegenover het stadion, in de bar van Manolo del Bombo, wat een waar voetbalmuseum is. We haalden de kaartjes op en gingen al vroeg het stadion in om rond te kijken en de sfeer te proeven. De tribunes waren in het echt nog steiler dan ze op foto's en TV leken en het stadion nog 'puurder'. Het bleek achteraf net voor de 'verbouwing' waardoor de oranje stoeltjes het stadion een heel ander aanzicht zouden gaan geven. 

Toen de wedstrijd begon en de duisternis zijn intrede deed, was het stadion voor driekwart vol. Menigeen miste in de 1e minuut de 1-0 door Roberto Soldado. Zou dit een monsterscore worden? Niets was minder waar toen het na een kwartier al 1-2 stond en Racing na rust ook nog de 1-3 maakte. Het was geen goede wedstrijd en er werden veel fouten gemaakt, maar spectaculair was het wel. Helemaal toen het een minuut na de 1-3 al 2-3 werd.

Ongeveer 5 minuten voor tijd besloten we het stadion te verlaten, om zo voor de massa uit in de stad terecht te komen. We werden direct gestraft, want terwijl we van de trappen naar beneden liepen ontplofte het stadion en had wederom Soldado een goal gemaakt, 3-3. We baalden maar het geluk dat we direct in de eerste taxi konden stappen maakte veel goed. De taxichauffeur, zelf ook supporter van de club, had de radio aanstaan en leefde intens mee met de laatste minuten blessuretijd. Het wonder gebeurde en de comeback was compleet, Roberto Saldado maakte zijn 3e en Valencia won de wedstrijd met 4-3. Het was een bizarre wedstrijd en een mooie sfeer, alleen met een soort anticlimax op de achterbank van een taxi. De complete euforie van onze taxichauffeur maakte ook dat uiteindelijk weer goed. De pinxtos smaakten die avond extra lekker, maar we hadden onze les geleerd....


De wedstrijd is pas voorbij, wanneer de scheidsrechter voor het laatst gefloten heeft!