Kapitalisme is soms mooi

Mei 2018

Against modern football! Fans die een eigen club oprichten zoals bij AFC Wimbledon of FC United of Manchester, anderen die een verandering van de clubkleuren tegenhouden zoals bij Cardiff en supporters die de aankoop van een nieuwe spits blokkeren. Allemaal ‘aanvallen’ tegen het kapitalisme en de commercie in het voetbal. Een van de clubs waar het vooral om geld lijkt te draaien is Paris St Germain.

 

Tot 2012 was PSG in de gehele historie slechts 2 keer kampioen geweest. Nadat de club in 2011 werd overgenomen door oliesjeiks uit Qatar is de prijzenkast in Parijs uitgebreid met 5 landstitels, ontelbare bekeroverwinningen en ook nog een aantal supercups. Sterren zoals Cavani, Neymar, Di Maria, Mbappe en vele anderen werden naar Parijs gehaald en de voetbalclub werd zo nog meer een bedrijf dan dat het al was. Ondanks dat stadions vol toeristen mij persoonlijk niet bekoren, mailde ik PSG om kaartjes te reserveren voor de wedstrijd tegen Rennes. Dit kwam door de wens van mijn zoon (8 jaar) om zijn 'helden' in het echt te zien, tijdens het weekend in Parijs wat we geboekt hadden. Kaarten werden geregeld en zo konden we gaan.
Het was inmiddels een aantal maanden nadat we de kaarten hadden gereserveerd en zaten in Parijs. In de ochtend bezochten we de wijk Le Marais, rondom Place des Vosges en lunchten we bij Marche des Enfants Rouges.
Nadat we in de middag even terug naar het hotel waren gegaan, pakten we ruim voor de wedstrijd de metro richting het Parc des Princes. De spelersbus van PSG zou voor de wedstrijd aankomen en de spelers zouden via een rode loper het stadion betreden. Aangezien dit de laatste wedstrijd van het seizoen was, PSG zich wederom tot kampioen had getroond en er verschillende sfeeracties zouden zijn, vonden we het mooi om dit helemaal mee te maken.
Ondanks dat we er ruim van tevoren waren, was het al zo druk, dat we waarschijnlijk weinig van de spelers zouden zien. Het geluk op dat moment was dat mijn 2 zoontjes van 8 en 6 bij mij waren. Een man van de gendarme, zag hun staan en had meteen door dat zij niets zouden kunnen zien. Hij haalde hen uit de de menigte en zette ze helemaal vooraan bij de rode loper, waar ze enkele minuten later een high-five kregen van o.a. Mbappe, Di Maria, Marquinhos en Kimpembe. Na een bezoek aan de fanshop, een foto met de mascotte en wat snacks gingen we naar onze plaatsen voor de wedstrijd.
Toen we de kaarten hadden geboekt, wisten we niet dat ze kampioen zouden worden en ook niet dat de aanvoerder, Thiago Motta, vandaag na 7 jaar trouwe dienst zijn laatste wedstrijd voor PSG zou spelen. Voor de wedstrijd werd er een erehaag gemaakt voor Motta om hem te eren. Thiago Silva, Dani Alves, Cavani en Neymar, die allen geblesseerd waren en niet mee zouden spelen, kwamen uiteraard wel hun 'capitan' Motta uitzwaaien. De ultras lieten zich al veelvuldig horen en ook werd er al voldoende vuurwerk afgestoken.
Na alle loftuitingen voor Motta kon de wedstrijd beginnen. Er stond niets meer op het spel en dat was te zien, want het was een slechte wedstrijd van PSG en er werd met 0-2 verloren van Stade Rennes. Het geluid, de zang en de dans , bleef echter 90 minuten lang doorgaan en na het laatste fluitsignaal kon het feest echt losbarsten. De 4 gewonnen trofeeën werden getoond (Super Cup, landskampioenschap, Coupe de France en Coupe de la Ligue) en er was een spetterend vuurwerk, gevolgd door een uitgebreide lasershow en muziek. Ook dit had weinig met voetbal te maken, maar het eerbetoon aan Motta, de vele acts en alle sterren die mijn zoontjes nu van dichtbij hadden kunnen zien, zorgden voor een zeer geslaagde avond. Ja er waren aardig wat toeristen (zoals wij ook) en de decadentie spatte van sommige zaken af, alleen het was uiteindelijk gewoon een mooie avond, met een goede sfeer en daar moeten ze bij PSG toch die sjeiks uit Qatar voor bedanken.